New Page 1

فعالین کارگری در روز جهانی کارگر به ملاقات رضا شهابی رفتند

پس از وخامت حال رضا شهابی در زندان اوین او را به بیمارستان خمینی انتقال و بستری کردند

در تاریخ 12/2/1391 روز جهانی کارگر تعدادی از فعالین کارگری از جمله اعضای کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و اعضای سندیکای شرکت واحد به همراه دیگر فعالین کارگری در بیمارستان رضا شهابی را ملاقات کردند .اکنون حال رضا نسبت به وخامت چند روز قبل بهتر شده است.

در این ملاقات رضا شهابی و در ملاقاتی که خوانواده بهنام ابراهیم زاده با او داشتند هر دو نفر روز کارگر را به دوستان خود و تمامی کارگران جهان تبریک گفته و خواهان مبارزه تا به دست آوردن مطالبات طبقاتی کارگران شدند

ما در این راستا خواهان آزادی بی قید و شرط تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی بخصوص رضا شهابی ، بهنام ابراهیم زاده ، شاهرخ زمانی ، علی نجاتی و ... هستسم .

مدتی است که دولت و مجلس در پی تغییر واصلاح قانون بیمه بیکاری فعلی است که در سال 1369 تصویب و به اجرا گذاشته شده است. این تصمیم در راستای یک رشته اقدامات زنجیروار می باشد که تماما" برای تعییر قوانین موجود در جهت محدودیت بیشتر برای طبقه کارگر وحمایت از منافع سرمایه داران است که از جمله در این رابطه می توان به طرح حذف و یا به اصطلاح هدفمندی یارانه ها که باعث افزایش شدید قیمت ها و تحمیل فقر بیشتر به کارگران شد و نیز طرح جدید اصلاح قانون کار اشاره کرد.

نمایندگان مجاس شورای اسلامی طرح اصلاح بیمه بیکاری را در دیماه 1390 تصویب و شورای نگهبان در اوائل بهمن ضمن تایید کلیت طرح تنها مشکل آن را در رابطه با بیمه بیکاران جویای کار دانسته و مخالفت خود را با این طرح بدلیل ایجاد بار مالی برای دولت کرده است. قابل ذکر است حتی در صورت موافقت شورای نگهبان با بیمه بیکاران جویای کار و اجرایی شدن آن عملا" شرایط و ضوابط پرداخت بیمه بیکاری آنقدر محدود است که در واقع دردی از مشکلات کارگران را برطرف نخواهد کرد چرا که طبق این طرح قرار است به بیکاران مجرد مبلغی ناچیز معادل 30% حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار یعنی ماهانه 99هزار تومان و بیکاران متاهل یا متکفل معادل 50%حداقل دستمزد یعنی ماهانه 165هزار تومان پرداخت شود که بهیچوجه تکافوی رفع نیازهای اولیه یک خانواده حتی در پایین ترین سطح را نیز نخواهد کرد. بعلاوه آنقدر شرایط سختگیرانه برای آن گذاشته شده است که عملا" بخش ناچیزی از خیل میلیونی بیکاران را شامل خواهد شد چرا که طبق این طرح اولا" در سال اول اجرا فقط 20% بیکاران ثبت نام شده در لیست وزارت کار را پوشش خواهد داد و بجای اینکه شامل حال تمام بیکاران باشد فقط شامل افرادی است که بالا 25 سال سن داشته باشند و مرد باشند. زنان فقط در صورتی مشمول خواهند شد که خود سرپرست باشند.

قبل از اینکه به محدودیت های طرح بیمه بیکاری تصویب شده در مجلس در مقایسه با قانون بیمه بیکاری به اختصار بپردازیم بایستی به این واقعیت توجه کرد که قانون بیمه بیکاری فعلی که الان در حال اجراست یک قانون ایده آل و مناسب برای طبقه کارگر نیست چرا که عملا" با مقررات سختگیرانه اش بخش ناچیزی از کارگران بیکار را پوشش می دهد و خیل عظیمی از کارگران شاغل در ایران که دارای قرارداد کار نمی باشند را در بر نمی گیرد. کافی است نگاهی به آمار تعداد مقرری بگیران بیمه بیکاری در سال 1387 که بالغ بر 157،000نفر و در سال 88 حدود 159،000نفر و در سال 89 بالغ بر190،000نفر بیاندازیم و این تعداد را با جمعیت میلیونی بیکاران در این سال ها مقایسه کنیم. بعلاوه میزان حقوق دریافتی بیکاران نیز در قانون فعلی بیمه بیکاری حتی پایین تر از مخارج یک زندگی بخور و نمیر است و این در حالی است که کارگر حق کار دارد، چرا که بدون کار و اشتغال حق حیات وی از بین می رود. از اینرو دولت موظف است که برای کارگران کار ایجاد کند.

براساس طرح بیمه بیکاری تصویب شده در مجلس می توان بطور خلاصه محدودیت های زیر را در مقایسه با قانون بیمه بیکاری فعلی بر شمرد:

-مدت پرداخت بیمه بیکاری: جمع مدت پرداخت بیمه بیکاری طبق قانون بیمه بیکاری فعلی برای مجردین حداکثر 36ماه و برای متاهلین و متکلفین حداکثر 50ماه بر اساس سابقه کلی پرداخت حق بیمه می باشد که در طرح پیشنهادی این مدت برای مجردین حداکثر 30ماه برای متاهلین و متکفلین حداکثر 36ماه تعیین شده است.

-منظور شدن سابقه بیمه بیمه شده از نظر بازنشستگی و از کار افتادگی و فوت: در قانون فعلی بیمه بیکاری تمام مدت استفاده از بیمه بیکاری جزو سابقه بیمه شده بحساب می آید درحالیکه در طرح پیشنهادی این مدت سابقه محدود به یکسال شده است.

-حداقل سابقه بیمه برای پرداخت مقرری بیمه بیکاری: در قانون فعلی بیمه شده بایستی حداقل 6ماه سایقه پرداخت پرداخت بیمه را داشته باشد درحالیکه طبق طرح پیشنهادی این مدت به یکسال افزایش یافته است.

-کاهش پلکانی مقرری بیمه بیکاری در طول زمان استفاده: در قانون فعلی میزان حقوق و دریافتی هر فرد 55% از میانگین حقوق و مزایای وی طی سه ماه قبل از بیکار شدن باضافه 10% حداقل حقوق به ازای هر فر تحت تکفل تا چهار نفر می باشد درحالیکه در طرح پیشنهادی به رغم اینکه میزان حقوق و دریافتی شش ماهه اول برای متاهلین و متکفلین80% (برای مجردان 70%) است ولی بصورت پلکانی هر شش ماه یکبار تا 10% از حقوق دریافتی کاهش خواهد یافت و این سیر نزولی تا شش ماهه سوم ادامه خواهد داشت.

-کاهش متوسط حقوق از طریق افزایش زمان برای محاسبه میانگین حقوق: در قانون فعلی نحوه محاسبه متوسط حقوق میانگین دریافتی 3 ماه آخر قبل از زمان بیکاری بیمه شده می باشد درحالیکه در طرح پیشنهادی اضافه شده است چنانچه حقوق ۳ ماه آخر بیمه شده نسبت به یک سال حقوق قبل از بیکاری افزایش غیر معمول داشته باشد مبنای محاسبه متوسط دستمزد حقوق و مزایای یک سال آخر است.

-مجاز شدن پرداخت مقرری بیمه بیکاری کمتر از میزان حداقل دستمزد: در قانون فعلی بهرحال میزان پرداخت مقرری پرداخت مقرری بیمه بیکاری نباید کمتراز حداقل دستمزد تعیین شده باشد درحالیکه در طرح پیشنهادی از شش ماهه دوم به بعد رعایت حداقل دستمزد اجرا نخواهد شد.

همانطور که به تجربه و در عمل طی سالیان گذشته شاهد بوده ایم، دولت و نمایندگان مجلس همواره تلاش کرده اند که در جهت منافع سرمایه داران عمل کرده و تا آنجا که توان دارند شدت استثمار را برای طبقه کارگر افزایش دهند. برای کاهش این فشارها و تحمیل قوانین متناسب برای یک زندگی انسانی به سرمایه داران بایستی صدای اعتراض خود را بلند کنیم. حق گرفتنی است. بایستی برای آن مبارزه کرد. بایستی بصورت یکپارچه و متحد عمل کرد. سرمایه داران بطور متحد ومتشکل از منافع خود دفاع میکنند. طبقه کارگر نیز هیچ راهی بجز متشکل شدن برای مبارزه ندارد. باید آگاهانه متشکل شد و برای برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه و انسانی مبارزه کرد.

آخرین گزارش ها از مبارزات کارگران شهاب خودرو- گزارش سوم

امروز تقريبا 500 نفر در جلوي شرکت تجمع کزديم و تا ساعت 10 وقتي خبري از وعده هاي دروغين مجلسي ها نشد تصميم کارگران براين شد تا دو گرو شويم گروه اول نماينده ها که 5 نفر هستند به وزارت کار رفتند و در ان جلسه اي داشتند تا جواب بگيرند
گروه دوم نزديک به 500 نفر با 6 اتوبوس به سمت دفتر رياست جمهوري در خيابان پاستور در تهران حرکت کرديم و با دو پلاکادر که در ان در خواست و اعتراض خود را نوشته بوديم به سمت رياست جمهوري حرکت کرديم
وقتي به ايستگاه اول بازرسي رسيديم مامورين مانع ورود ما شدند ولي ما با فشار جمعيت از ايستگاه رد شديم و به را خود
ادامه داديم و به جلوي دفتر اصلي رياست جمهوري رسيديم
وقتي مامورين امنيتي اطلاعات جمعيت را ديدن شوکه شدن و با خواهش از ما خواستند تا نمايندگانمان به داخل دفتر بيايند و صحبت کنند و با هزار خواهش و التماس قبول کرديم و نمايندگان ما به داخل رفتن و ما در خارج از دفتر در خيابان رياست جمهوري خيابان را مسدود کرده و باعث ترافيک سنيگن شديم و نوشته هاي پرچم را در ديد عموم گذاشتيم (اخراج 700
کارگر شهاب خودرو در سال توليد و سرمايه ملي !؟
وقتي مردم نوشته ها را ميخواندند افسوس و احساس هم دردي ميکردن و ارزوي موفقيت ميکردند
دو ساعتي گذشت و نمايندگان امدند و تقريبا با دست پر امدند انها نامه اي از رياست جمهوري به وزارت کار و استانداري و صنعت ومعدن از رياست جمهوري براي اين ارگان ها گرفته بودند
قرار شده است اين ارگان ها روز شنبه به بازرسي و رسيدگي به مشکلات به شرکت بيايند
همچنين از شبکه دو سيما خبر بيست و سي امدند و گزارش تهيه کردند و قرار شد گزارش کلي روز شنبه در جلوي شرکت
انجام شود
اما من زياد دلم خوش نيست چون اخوند طبسي همه کاره آستان قدس دشمن ماست و تا بتونه اذيت ميکنه و قدرت زيادي داره
فراموش نکنم از نمايندگان شرکت البته نمايندگان قراردادي ها وپيمانکارها جاي تشکر داره
ما روز شنبه در جلوي شرکت تجمع خواهيم کرد

به سايت ها و شبکه هاي دوست هم ارسال کنيد با تشکر

سلام
بله ما امروز به جلوي مجلس رفتيم و خواستار حل مشکلات شديم وقتي مسولان با جمعيت زياد ما و ايستادگي بر حق خودمان مواجه شدند. اقاي محجوب يکي از نمايندگان مجلس خواستار ارامش ما و قول داد که مشکلات ما را حل کنند.
ولي ما کارگران فردا همه در جلوي درب شرکت تجمع خواهيم کرد و تا مشکل ما را حل نکرده و ما به کارمان باز نگرديم دست نخواهيم کشيد.
در ضمن درسته ما حدود 650 تا 700 کارگر اخراج شديم ولي اين را هم بدانيد که 300 تا کارگر رسمي هم مجبور به بازنشستگي و بازخريد ميکنند بس انها هم به نوعي اخراج شدند
با تشکر

دوست عزيزم اميدوارم سال خوبي داشته باشي و در هر جاي دنيا هستي سلامت و موفق باشي متاسفانه به رغم تلاش زياد کارگران شرکت شهاب خودرو خائنان ايران. دزدان ايران کار خود را پيش بردند و امروز وقتي با اميد به اغاز سال نو به محل کارمان رفتيم با درهاي بسته مواجه شديم
اري نامردان در هاي شرکت را بسته و گفتند ديگر شرکت تعطيل شده و اعلام ورشکستگي کرده انان بدون اجازه و خبر ما ما را اخراج کردند.900 کارگر را به چه بهانه اي اخراج کردند.حتي نگهبانان را اخراج کردند و نگهبانان جديد اوردند تا انان هم با ما همکاري نکنند.
ايا ما حق اب و گل نداشتيم ايا ما زحمت براي مملکت نکشيديم
مگر ما ايراني نيستيم مگر ما مثلا مسلمان نيستيم حرف از محمد و علي ميزنيم و دروغ ميگوييم مگر خدا اون بالا نيست
بخدا سوگند دلمان شکست خدا دلشان را بشکند ما را شرمنده خانواده کردند
الان اين نوشته را مينويسم بغض کردم و اشک از چشمانم سرريز ميشود
همه ما با سابقه 8 ت 25 سال در شرکت کار ميکرديم در امد کم داشتيم قانع بوديم به روزي خداوند. چرا با ما چنين کردند الان با اين وضعيت مملکت گراني و بيکاري به کجا برويم سن ما هم بالاي 30 سال است کجا برويم جواني خودمان را کجا حرام کرديم اي کاش خدا ميديد با ما چه کردند باورمان نميشود اين دستمزد تلاش ما بود ما از جان مايه گذاشتيم با توکل به خدا کار
ميکرديم براي اباداني کشور و رفاه مردم چون ايراني بوديم و ايران را دوست داشتيم
دوست عزيز ديگر نميخوام مسلمان باشم بدم مياد از اين اسلامي که اخوند دزد به اين مملکت اورد
بنويس دوست عزيز در سايتت درد کارگران شهاب خودرو را بنويس
خوشبحالت در دور دست هستي و از غريبه انتظاري نداري و ميدانم انان به انسان بودنت اهميت ميدهند و دين و شغل مهم نيست فقط انسان باشي مهم است باز هم تلاش ميکنيم براي گرفتن حق
باور کن شايد درست نباشد بگويم فکر کنم خدا هم وجود ندارد
از شما بايد تشکر کنم قبلا هم زحمت زيادي به شما دادم اميوارم موفق باشي

تحصن کارگران و خانواده هایشان در مقابل کارخانه شهاب خودرو

هر سال وضعیت اقتصادی بغرنجتر شده و جمهوری اسلامی ضمن اینکه ناتوان از پاسخگویی به نیازهای اجتماعی است و از طرف دیگر به شدت برنامه های ضد کارگری خود را پیش می برد و در حمایت از سرمایه داری بار سنگین تمامی بحرانهای اقتصادی را بر دوش کارگران می گذارد طی سال گذشته که فشارهای اقتصادی به دلایل مختلف از جمله اجرای طرح حذف یارانه ها و تغییر قانون کار ،اخراج کارگران و ادامه خصوصی سازی به شدت فشارها علیه طبقه کارگر افزوده شد و در نبود تشکلهای کارگری به علت سرکوبهای شدید آنها ، تحت فشارهای مضاعف سال را به پایان رساندند در چنین شرایطی بود که كارخانه خودروسازي شهاب خودرو تعطيل شد و خانواده كارگران مقابل شركت تجمع كردند شركت شهاب خورو كه از شركتهاي خودروسازي است در طي سال گذشته دچار بحران شده بود . پرداخت دستمزد كارگران بارها به تعويق افتادو سپس خطهاي توليد يكي پس از ديگري متوقف شد . دراسفند ماه سال گذشته كارگران با مديريت درگير فيزيكي شدند . كارگران مدير عامل شركت را از شركت بيرون انداختند اين درگيريها همچنان تداوم داشته كه بلاخره پس از تعطيلات ايام نوروزي هنگامي كه كارگران به سر كار ميروند با درهاي بسته كارخانه روبرو ميشوند كارگران طي اين دو روز با خانواده هايشان مقابل در شركت تجمع کرده اند. اكنون كارگران دربلاتكليفي به سر ميبرند وهیچ سازمان يا مسئولي براي پاسخ گويي در تجمع كارگران حضور پيدا نكرده است.

------------------------------

محاکمه کارگران را متوقف کنید

آیت نیافر عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری که طی هفته قبل جهت محاکمه در دادگاه مربوط به پرونده مورخ 25/7/1390 که بر علیه او تشکیل داده بودند و به مدت یک ماه در اوین بازداشت شده بود و با وثیقه 100 میلیون تومان موقتا" آزاد شده است احضار شده بود .

روز شنبه 13/12/1390 همراه وکیل خود در دادگاه حضور یافت ،در مقابل اتهامات واهی وارده در دادگاه از خود دفاع کرد .پایان جلسه دادگاه به آنها گفته شد طی یک ماه آینده نتیجه ی دادگاه به آنها ابلاغ خواهد شد .

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری

16/12/1390

------------------------------

آیت نیافر عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری ایجا تشکل های کارگری و سحنگوی کمیته به دادگاه انقلاب احضار شد. ايت نيافر كه در مورخه 25 مهر سال جاري توسط ماموران اطلاعات دستگير و به زندان اوين منتقل شده بود. پس از گذراندن يكماه بازداشت در زندان اوين با وثيقه صد ميليون توماني موقتا آزاد شد و اکنون برای برگزاري دادگاه احضار شده است .

نظری بر قانون الصاق خدمت سربازی به سابقه کار، پس از سالها بالاخره قانون " الصاق خدمت سربازی" به سابقه بیمه تأمین اجتماعی عملی شد. البته قانون " الصاق خدمت سربازی " قبلا با ماده دیگر قانونی در سوابق تأمین اجتماعی و سنوات محل کار کارگران و کلیه افراد تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی ، سابقه کار و سابقه بیمه تأمین اجتماعی محاسبه می گردید. قانون فوق بدین شرح است:

افراد زیر 18 سال که در مراکز تولیدی و خدماتی اشتغال به کار داشتند ، با رسیدن به سن 18 سال به " خدمت سربازی " بروند پس از پایان " خدمت سربازی " اگر به محل کار قبلی باز می گشتند، سابقه " خدمت سربازی " در سابقه کار و سنوات آنها محاسبه می شد، همچنین سابقه "خدمت سربازی " به سوابق بیمه تأمین اجتماعی نیز می پیوست ، درغیراین صورت "خدمت سربازی " جزء سوابق کار و بیمه تأمین اجتماعی قرار نمی گرفت! پس از سالها تلاش "سربازان کارگر" ، بالاخره "خدمت سربازی " به سوابق بیمه تأمین اجتماعی الصاق گردید. اما با محاسبه دستمزد و حقوق به روز، می باید مبلغ 7% سهم تأمین اجتماعی به حساب سازمان تأمین اجتماعی واریز گردد، پس از آن با گذراندن هفت خان رستم ، سوابق "خدمت سربازی" به سوابق سازمان تأمین اجتماعی "کارگران اضافه می گردد.

بهنام ابراهیم زاده به معالجه فوری نیاز دارد.

طی هفته گذشته خانواده بهنام ابراهیم زاده در تماسی که با او داشتند مطلع شدند که بهنام درخواست کرده بود به او اجازه داده شود برای معالجه به خارج از زندان برود اما مسئولین زندان همچنان در آزار دادن و اذیت کردن زندانیان با درخواست بهنام ابراهیم زاده مخالفت کرده و اعلام کردند در بهداری زندان رسیدگی خواهند کرد .اما همه می دانیم که نه تنها بهداری زندان امکانات معالجه را ندارد بلکه به طور قطع قصد معالجه هم ندارند . در حال حاضر گوش و بناگوش بهنام به شدت دچار عفونت و تورم شده است و آنقدر شدت دارد که او به طور دائم دچار سردرد است ،برخی اوقات شدت درد به اوج می رسد و تاب و تحمل بهنام را از بین می برد .

تنها جرم بهنام حمایت از کودکان کار و خیابان و عضویت در شورای نمایندگان کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری در جهت کسب حقوق کارگران است ،او را به بهانه های واهی و دروغین دستگیر ،محاکمه و زندانی کرده اند.

ما خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط او و تمامی کارگران زندانی هستیم . می خواهیم هر چه زودتر بهنام برای معالجه به یکی از بیمارستانهای بیرون زندان اعزام گردد .

اعلام می داریم مسئولیت ادامه ی آزار و اذیت و وارد شدن هر گونه ضایعه ی جسمی و روحی به بهنام ابراهیم زاده بر عهده ی مسئولین زندان و قضائی مربوطه است .

درهای یک ngoکودکان کار وخیابان بسته شد واز کسی صدایی بلند نشد !!!؟

Ngo جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان کار وخیابان واقع در جنوب تهران ، شهرری از سال83 فعالیت ابتدایی خودرا با دایر کردن کارگاه های حقوق کودکان در کتابخانه ای آغازکرد .پس از یک دوره شش ماهه امکانات کتابخانه از ngo پس گرفته شد ،البته به دلایل موهوم اداری پس از یک سال وقفه در این کار ngoمجدداًدربهار سال 1385با اجاره کردن یک خانه کلنگی 150 متری در کنار قبر بی بی زبیده ، این

بار فعالیت ngoدور از تمامی امکانات دولتی فعالیتش را با قدرت بیشتری آغاز نمود .

این ngoابتدا به ساکن ، امر آموزش رایگان را در دستور کار خود قرار داد ، وبا احداث اتاقی بزرگ کلاسهایش را به 3 کلاس گسترش داد .فعالیت آموزش تحصیل کودکان در دو شیفت نیمه اول صبح و نیمه دوم تا ساعت 2

بعد از ظهر وسعت داد ، پس از اندکی آموزگارانش حرفه ای شدند و امر تحصیل رایگان با اهداء کلیه وسایل ولوازم التحریر رایگان تداوم یافت . سالانه 200دانش آموز محصل در دوره ابتدایی با آموزش کتب وزارت آموزش وپرورش تداوم داشت .

از دیگر فعالیتهای این ngoدایر کردن کارگاه های حقوق کودک بر مبنای مکتوبات سازمان صندوق بین المللی دفاع و حمایت از کودکان جهان ( یونیسف) که کشور ایران نیز از اعضای 183 کشور عضو این سازمان می باشد ،وطی مفاد منشور پیمان نامه حقوق کودکان ، تمامی اعضای این سازمان متعهد به اجرای کلیه مفاد آن می باشند ، اما متاسفانه دولت ایران هیچگونه مساعدت وکمکی در راستای مفادی که خودش آن را به امضاء رسانده بود نکرده ، دولت ایران از اعضای این سازمان به شمار می رود و بابت اجرای پروژه های حمایتی ازکودکان محروم از تحصیل رایگان ، بهداشت رایگان ، میلیاردها دلار تا کنون از این صندوق را به جیب زده است .اما دریغ از یک ریال کمک مالی به ngo شهر ری .. این ngo با شورای مشورتی اداره می گردید . از ویژگی های این ngo ، دفاتر مالی آن به روی همه باز بود ، همه اعضاء منابع و اسپانسرهای خیرمحلی و غیر محلی را به نام و آدرمی شناختند ( در اینجا جای دارداز کلیه کمک دهندگان و اسپانسرها و فعالین زحمتکش که بنیاد این ngoبر اساس کمک های بی دریغ شان قدر دانی وسپاسگذاری شود ) روشن وشفاف بود وبرای هیچ عضوی نقطه ای مجهول در باره امور مالی موجود نبود . آموزگاران و مدیران که به صورت تمام وقت در آنجا فعالیت می کردند ، حقوق دریافت می کردند ،البته نه آن حقوقی که بشود نامش را حقوق ماهیانه گذاشت ، بلکه کمک خرجی و کرایه ایاب و ذهاب بیش نبود .البته در اینجا،جای دارد ازتمامی معلمان آن ومدیران مسئولین روز آن سپاسگذاری شود .

همچنین جلسات شورای مشورتی آن ، که مدیریت آنجا را به عهده داشت ، هییچ محدودیتی برای حضور هر یک از فعالین و اعضایش را نداشت .شورای مشورتی منتخب مجمع عمومی بود با میهمانان و ناظران خارج از ngoکه فعالین حقوق کودکان بودند ، انتخابات موفق را پشت سر گذاشت .ویژگی منحصر به فرد این ngoفعالیت تبلیغی در جامعه را نیز دارا بود .، که بر پایی آکسیون روزهای منحصر به کودکان در کنار ngoهای دیگر حقوق کودکان تهران اجراءمی گردید . علاوه بر این مراسم مشترک ، تبلیغ وسیعی که در سطح شهر ری و خیابانهای اصلی تهران داشت ، منحصر به فرد بود . نصب پلاکاردهایی که حاوی مفادپیمان نامه حقوق کودک را تبلیغ می کرد ، در چند دوره در حد توان و نیرویش واستطاعت مالیش این موج تبلیغی به وسیله پلاکارد از ویژگی های دیگر این ngo به شمار می رفت . این ngo از سال 1383 که کلید خورد ، در دو دوره مدارک هیئت موسس خودرا به وزارت کشور که بانی دادن مجوز به این ngoها بود ، ارائه گردید ، که متاسفانه با مراجعه متعدد ، موفق به دریافت مجوز از وزارت کشور نشد .اما بر حسب اصل های 22الی 29 قانون اساسی کلیه شهروندان

در غالب سازمانها و جمعیتها و مراکز با ارائه مدارک هیئت موسس قادر هستند به فعالیت خود بپردازند .

از ویژگی های دیگر این ngoفعالیت همه جانبه و پر محتوای سایت بود که پس از مدتی سایت نما نیز به فعالیت تبلیغی آن در راستای پیمان نامه حقوق کودک به شکل بولتن ارائه می شد .از فعالیت های چشمگیر آن عکس العمل به اعدام کودکان و اخراج کودکان مهاجربود ( که بعد از دستگیری از تعداد کثیری از اعضایش از اتهامات فعالین ngoبه شمار می رفت) همچنین از دیگر ویژگیهای منحصر به فرد این ngoگسترش دامنه فعالیت حقوق

کودکان در بیغوله های بازیافت خیابان خاوران بود که دو ngoاز این (جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان کاروخیابان )تکثیر شدند ، اولی به نام ngoگلهای زندگی که با مدیریت نادر حسنی همراه بود و سپس دومین ngoکه ازجهان شایسته تکثیر شد (یک دنیای بهتر کودکان )بود که در میدان قیام تهران تاسیس گردید . درمورخه 4/8/1388 ngo(جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان ) به دستورسازمان اطلاعات شهر ری توسط پلیس امنیت پلمپ گردید ، وپس از20روز در یک اقدام غافلگیرانه وغیر منتظره 3نفر از فعالین و اعضای این ngoدستگیر شدند،دامنه این دستگیری اعضاءوفعالین این ngoرفته رفته بیشتر گردید ، که حاصل آن دستگیری ها به اسامی 16 نفر رسید که آنها نیز به ترتیب یک ماه تا3ماه به تحمل زندان در اوین شدند .در اقدامی دیگر اطلاعات وامنیت شهر ری ،کامپیوتر وکیس و مدارک دیگر آن مانند گاو صندوق را همراه خود بردند .این تهاجم به (جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان ) که در سال 88 فعالین واعضای آن دستگیر و زندانی شدند ومکان آن ngoپلمپ گردید .متاسفانه هیچ عکس العملی از هیچ ngoحقوق کودکان ویا ngoهای موجود دیگر ویا سازمان مدافعین حقوق بشر دیده نشد واین جای تعجب بوده و هست .

اقدام سازمان اطلاعات و امنیت امری طبیعی بود .این نوع سازمان تنها برای جمع آوری وپلمپ ودستگیر و زندانی کردن فعالین ngoای مبادرت می ورزد که فعالانه امر جنبش حقوق کودک را با تمام قوا در جامعه به پیش می برد .جای تاسف واندوه آنجاست که هیچ یک از ngoکودکان ویا مدافعین حقوق مدنی ،شخصیت های دیگر و محافل فعالین اجتماعی هیچگونه اقدام حمایت گرانه ای به عمل نیامد . وکمترین اعتراضی به این دست درازی پلیس به وقوع نپیوست .حتی دریغ از یک بیانیه چند جمله ای !!جای سوال است واین سوال همیشه وهمواره

با نام (جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان کار وخیابان )در اذهان عمومی وبه ویژه اعضاءو فعالین این ngoباقی خواهد ماند . البته باید به اذهان عمومی جامعه توضیح داد که اموال و وسایل آن ، آنچه از دست بردپلیس بر جای مانده بود،مقداری از آن وسایل را جمعیت دفاع از کودکان کار وخیابان واقع در پاسگاه نعمت آباد بردند و مقدار پایانی آنرا نیز جمعیت ( هزاره سوم در خاوران) برای تجهیز پروژه خود بردند .این جمع بندی می بایست توسط جمعی از اعضاءو فعالین آن ngo(جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان کار وخیابان ) زودتر از این موعد به وقوع می پیوست اما متاسفانه به دلیل شرایط جو پلیسی موجود در جامعه ممکن نشد ، چنانکه آخرین بازداشتی را یکی از فعالین و موسسین این ngo آیت نیافر بود که در مهر ماه دستگیر و پس از یک ماه زندان با وثیقه 100میلیون تومانی موقتاً آزاد شده است .

به امید روزی که هیچngoای پلمپ نشود و انسانی به خاطر دفاع از حقوق کودکان زندانی نگردد.))

یکی از اعضاءو فعالین جمعیت دفاع از جهان شایسته کودکان

نگاهی گذرا به فشارهای وارد آمده بر کارگران وفعاین کارگری در چهارپنج سال گذشته

کارگران شما خود شاهد بوده و هستید که چگونه و بطور مستمر هر روزه چیزی از سفره ی شما کم می شود، سفره ی فقیرانه که آنرا به نیروی بازوی توانای خود و با حقوقهای حداقلی سیصد وسی هزار تومانی چیده اید . سفره ای که حاصل شرافت کاری شما ست بالاخص در یکسال گذشته به بهانه هدفمند کردن یارانه ها در حقیقت حذف یارانه ها که ابتدا با افزایش قیمت بنزین و گاز و حمل و نقل شروع شده و حتی شیر و نان و برق را نیز شامل شده و وعده دوبرابر شدن قیمت آب را نیز در سال آینده داده اند .

شما شاهد بوده اید که حذف یارانه ها چگونه قیمتهای سایر مایحتاج عمومی از قبیل لبنیات و میوه و حبوبات و پوشاک و درمان و غیره را نیز افزایش داده و تنها یک قلم هزینه مسکن و اجاره خانه ها دستمزد ماهیانه کارگران را یکجا می بلعد، برآورده ساختن سایر احتیاجات خانواده کارگری از قبیل تهیه گوشت و میوه و هزینه های درمان و سلامت خانواده بر زمین می ماند و راه پیشرفت تحصیلی فرزندان کارگران مسدود شده و سایر تفریحات از قبیل ورزش و مسافرت و غیره که لازمه ی تجدید قوای روحی کارگر می باشد کلا" از زندگی کارگری حذف می شود .

در نتیجه انواع و اقسام بیماریهای جسمی و روحی و روانی ناخواسته به سراغ خانواده کارگری می آید و باعث تنش های مختلف در خانواده شده و هر یک از اعضاء خانواده به نوعی به دنبال کسب و کار و تأمین معاش و پول تو جیبی خود رفته و سر از هزاران مکان نامناسب در آورده و به خیلی از کارهایی که در شأن یک انسان شرافتمند نیست تن می دهند .

و دقیقا" از همین رو است که ناهنجاریهای اجتماعی خود را نشان داده و به شکل دزدی ها ،نزاع ها ،کلاهبرداری ها و جعل و ارتشاء و خشونت و غیره در جامعه اتفاق می افتد .

طبق آمارهای ارائه شده دولتی موارد فوق رو به افزایش داشته و زندان ها چندین برابر ظرفیت خود زندانی دارد و همچنین بنا به همین آمارها ی دولتی تعداد مبتلایان به ایدز رو به افزایش داشته و همچنین آمار سکته های قلبی و سرطان و بیماریهای روحی رو به فزونی داشته و در همین راستا با بالا رفتن سن ازدواج وبه دلایل مختلف و عمدتا" مشکلات اقتصادی آمار طلاق ها بالا رفته و متقابلا" آمار ازدواج کاهش یافته و سن افراد در ارتکاب به اعمال بزه کاری و خشونت پایین آمده است .

به عبارتی دیگر آستانه ی تحمل افراد پایین آمده و به علت درگیر بودن از درون با هزاران مشکل معیشتی و شغلی و غیره با اندک تنشی کار به جاهای ناخواسته می کشد .

در چنین شرایط معیشتی و شغلی کارگران ،دولتهای سرمایه داری اما راه خود را می روند، دولتهای قبلی از طریق تحمیل و جا انداختن تشکلهای زرد و بی خاصیت خانه کارگر و نهادهای مشابه تلاش نمودند که قراردادهای موقت را به کارگران تحمیل کرده و با ایجاد فضای پلیسی و امنیتی در میان کارگران ضمن جلوگیری از شکل گیری تشکل های واقعی کارگران هر لحظه با تهدید به اخراج،آنان را به تمکین وا داشته و سطح دستمزدها را زیر خط فقر نگهدارند . اما سرمستی و وفور دلارهای نفتی در دولت هشتم ونهم آنان را به طمع واداشته که بار دیگر در فضای تهدید و ارعاب و حبس و زندان ، کارگران و فعالین کارگری را به سکوتی مرگبار بکشانند تا هیچگاه نیروی متشکل آنان به فعل درنیاید .

به گوشه ای از فشارهای وارد آمده به کارگران و فعالین کارگری در سه چهار ساله اخیر می پردازیم : - دستگیری و زندانی کردن حدود 100 تا 150 نفر در مراسم برگزاری روز کارگر در پارک لاله و دادگاهی کردن عده بسیاری از آنان و دادن حکم های حبس و زندان در دادگاههای تجدید نظر

- دستگیری و زندانی کردن تعدادی از اعضای کمیته پیگیری از جمله بهنام ابراهیم زاده عضو شورای نمایندگان که از اتهامات دیگر وارده به ایشان فعالیت در مورد کودکان کار و خیابان بوده و علیرغم آسیب دیدگی شدید از ناحیه گوش و بناگوش که احتیاج به مداوای بیرون از زندان دارد از این امر تا کنون ممانعت به عمل آمده است .

- دستگیری و زندانی کردن شاهرخ زمانی عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری که با حکم 11 ساله زندان در حال حاضر در زندان به سر می برد .

- دستگیری محمد جراحی که در زندان به سر می برد و مسئولین زندان از تحویل گرفتن لباس گرم از خانواده ایشان امتناع می ورزند و سید بیوک سیدلر و فعالین مرتبط با آنان.

-دستگیری و به زندان انداختن دو ماهه آیت نیافر ،سخنگو و عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری و آزادی موقت او به قید وثیقه .

- دستگیری و زندانی کردن تعدادی از فعالین کمیته هماهنگی به دفعات .

-دستگیری و زندانی کردن تعدای از اعضاء کانون مدافعان حقوق کارگر از جمله آقای اخوان و ثقفی خراسانی و رئیس دانا .

- دستگیری تعدادی از فعالین هیئت بازگشایی سندیکای فلزکار و مکانیک

- دستگیری های مکرر و به زندان انداختن اعضای هیئت مدیره سندیکای نیشکر هفت تپه و در زندان نگه داشتن علی نجاتی ،عضو هیئت مدیره علیرغم ناراحتی های شدید قلبی ایشان .

- دستگیری های متعدد از اعضای هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد و تحمل زندان های طولانی توسط منصور اصالو و ابراهیم مددی و سایر اعضا از جمله رضا شهابی که در مورد اخیر با عدم تعیین وقت دادگاه و اتهامات واهی بی دلیل در زندان به سر می برد .

و سایرتشکلها و فعالین کارگری از جمله اتحادیه آزاد کارگران و غیره می باشند که به دفعات احضار و بازجویی و بعضا" زندانی شده اند که ذکر تمامی آنها در این مخختصر نمی گنجد .

ما به سایر ظلم هایی که در حق کارگران معادن باب نیزو و همچنین شهر بابک شده است نپرداخته ایم که در سالیان گذشته اتفاق افتاده است .

همچنین تعداد زیادی از همین فعالین کارگری علیرغم میل خود مجبور به ترک کار و خانه و کاشانه خود از ایران شده و در مقابل کشیدن حبس های ده،پانزده ساله اجبارا" اقامت در غربت را برگزیده اند که از خیل عظیم مهاجرین اجباری می توان به نمونه هایی اشاره کرد :

بینا داراب زند عضو دو دوره شورای نمایندگان ،رسول عالی نژاد عضو کمیته پیگیری و همچنین سایر فعالین کارگری از جمله برهان دیوارگر ، خانم مریم محسنی ،بهروز خباز ،بهزاد سهرابی ،بهروز کریمی زاده ،پریسا نصرآبادی و... تنها گوشه ای از این مهاجرین اجباری هستند .

به سیاهه بالا تعداد فراوانی از موارد اخراج از کار و سایر تضییقات را می توان افزود .

آنچه در بالا اشاره شد گوشه هایی از فشارهای وارد آمده به طبقه کارگر و فعالین کارگری می باشد که تلاش می کنند یک زندگی انسانی و شرافتمندانه داشته باشند و باید گفت که عدم پیگیری کافی و مستمر حداقل مطالبات کارگری از جانب کارگران این شبهه را برای دولت و سرمایه داران رنگارنگ حامی آنان بوجود آورده است که طبقه کارگر مرعوب شده و به وضع موجود تمکین کرده است و دولت علیرغم درآمدهای کلان نفتی همواره دم از نداشتن بودجه و کسری بودجه زده است واما این دور تازه حمله ی دولت به حداقل دستاوردهای طبقه کارگر برای بازپس گیری بخشی از حق و حقوق کارگران و سپردن این اختیارات فراوان به کارفرمایان به اسم اصلاح قانون کار شروع شده که تلاش می شود با گذراندن این اصلاحات از مجاری قانون گذاری موجود خودشان ،زندگی در زیر خط مطلق فقر را قانونی جلوه دهند .

1- لغو حداقل دستمزد کارگری و موکول نمودن آن به توافق کارگر و کارفرما و بر اساس شرایط اقتصادی کشور تحت نام ((مزد منعطف))

2- باز گذاشتن دست کمیته های انضباطی کارخانه ها برای اخراج کارگران به عناوین مختلف

3- کاهش حق اضافه کاریها و محدود کردن پرداخت حق بیمه بیکاری و سنوات کارگری و غیره

4- عدم بازگشت به کار کارگر بعد از بازداشت و زندانی شدن برای مدتی کوتاه حتی اگر در دادگاه محکوم نشده و تبرئه شده باشد . همچنان نداشتن حق تشکیل سندیکا و تشکل های صنفی که بتواند مطالبات کارگران را پیگیری نماید .

کارگران در مقاطع مختلف و به گونه های متفاوت کارفرمایان و دولتهای حامی آنان را به عقب نشینی واداشته اند و به خواسته ها و مطالبات خود دست پیدا کرده اند که پیروزی کارگران پتروشیمی تبریز و ماهشهر جدیدترین آنها بوده ولی آخرین نخواهد بود .

کارگران باید همگام با سایر اقشار زحمتکش از جمله معلمان ،پرستاران ،دانشجویان و سایر اقشار حقوق بگیر مستمرا" مطالبات خود را پی گیری نموده و برای دستیابی به خواسته های خود دست به ایجاد تشکل خود زده و در این راه از هیچ هزینه ای فروگذار نباشند چون به تجربه دریافته اند که وضعیت امنیت شغلی کارگر شاغل امروز پایدار نبوده و فردا ممکن است به خیل عظیم لشگر بیکاران اضافه شود .

صف دولتهای سرمایه داری و حامیان متفاوت آنان یکپارچه و منسجم است و هر روز با طرح های گوناگون لحظه ای از تهی کردن سفره کارگران غافل نمی مانند .مانیز باید صفوف خود را متشکل کرده و با آگاهی بیشتر از ترفندهای آنان از حقوق خود و تمامی کارگران هم طبقه ای خود دفاع کرده و زندگی شرافتمندانه ای را برای خود و خانواده هایمان استوار نماییم.

مبنای محاسبه دستمزدها باید خط تأمین رفاه اجتماعی باشد نه زیر خط بقاء

هرسال ، در اسفندماه و روزهای آخر سال " نرخ حداقل دستمزد " اعلام می شود و سپس تعطیلات سال جدید از راه می رسد. این خود بر سلب دستمزد واقعی صحه می گذارد. زیرا که تعیین کنندگان "حداقل دستمزد" بهتر از همه می دانند ، که افزایش نرخ دستمزدها غیرواقعی و بسیار اندک است . برای پیشگیری از هر عکس العمل اعتراضی کارگران نسبت به نرخ تعیین شده )حداقل دستمزد) زمانی آن را اعلام می کنند که همه در تعطیلات به سر می برند . بازگشت ازتعطیلات ، لبه تیز اعتراض عمومی کارگری را کند می کند. پس این امر یعنی اعلام میزان حداقل دستمزدها در زمانی نا به هنگام و شب تعطیلات ، براین سلب حقوق واقعی دستمزد ما کارگران صحه می گذارد. نمایندگان دولت ، وزارت کار، ... ، کارفرمایان و نمایندگان دروغین کارگران که با عنوان نماینده شورای عالی کارگران، بر عدم واقعی بودن میزان " نرخ حداقل دستمزد " واقف هستند ،با اطلاع و آگاهی کامل و کافی از فاصله سبد هزینه زندگی ما کارگران با " نرخ دستمزد" مصوب خود ،بربطلان نمایندگی شان از سوی ما کارگران ،مهر تایید زدند. همچنین اساسا" ماهیت اصل سه جانبه گرایی را به عنوان ابزاری در دست سرمایه داران ودولتشان به نمایش میگذارند.ما کارگران تا زمانی که نمایندگانمان توسط دولت وحاکمیت منصوب میگردند ونسبت آراءکارفرمایان همراه وهم رای دولت است،هیچ مناسبت خردمندانه در اصل سه جانبه گرایی وجود ندارد که ما کارگران مجبور باشیم بر این اصل ومصوبات آن امیدوار باشیم و به آن گردن بگذاریم .منافع طبقاتی چنین حکم نمیکند . این اصل سه جانبه گرایی با وجود حاکمیت با آرای مشترک خود با کارفرمایان در شرایط سرکوبهای کارگری و عدم ازادی تشکیل تشلکلهای واقعی ماکارگران ، ووجود سیاست هویج وچماق دولت روی میز مذاکراتش، نه تنهافریبی بیش نیست بلکه این اصل سه جانبه گرایی خودش بخشی از سرکوب ما کارگران به شمار میرود.طی آمار رسمی (روزنامه کارو کارگر 28 دی ) سال 90 رکورددار کاهش قدرت خرید کارگران در 10 سال گذشته بود.البته با سیر نزولی تعیین "نرخ حداقل دستمزد " در ده سال گذشته طی آماررسمی و ازسویی سیر افزایش بهای کالاها و سیر فزونی نرخ تورم هر دو این امر کاهش چشمگیرهرساله حداقل دستمزد و ازطرف دیگر افزایش نرخ تورم وگرانی و بیکاری ، همه این آمار و ارقام، واقعیت کاهش سطح زندگی ما کارگران را ثابت می کند. فقر و فلاکت و سقوط سطح زندگی کارگران از زیر " خط فقر" به خط بقا" یک واقعیت انکارناپذیر است . چهره کریه فقر تمام عرصه و ارکان زندگی ما کارگران را فراگرفته است. این جنایتی آشکار و نسل کشی بی پرده علیه طبقه کارگران به شمار می رود. چنانکه وزیر کار و تعاون اجتماعی دولت اعلام کرده است که :

" تعیین دستمزد امسال در شورای عالی کار به اندازه تورم نبود. " (روزنامه کار و کارگر یکم بهمن) مثال معروف اینجا مصداق پیدا می کند : " هر چه بگندد نمکش می زنند، وای به روزی که بگندد نمک" "میزان نرخ دستمزد "چنان فاصله بزرگی با هزینه زندگی ما کارگران پیدا کرده است که خود وزیرکار به این امر اعتراف کرده است . اجرای طرح " تحول اقتصادی " با قطع یارانه ها در سال جاری چنان زندگی رابر مردم و به ویژه ما کارگران سخت نموده که رئیس قوه قضائیه نیز اعتراف کرد. "پشت مردم زیر بار گرانی می شکند." روزنامه های رسمی 1/10/90این اعترافات چنان هشدارهایی را سرازیر کرده است که گویی خبر از وقوع حادثه بسیار خطرناکی میدهد. این امر نیز نشانه واقعی از زندگی نکبت باری است که بر مردم و کارگران تحمیل می شود.از کارشناسان اقتصادی تا نمایندگان منصوب دولت که به دروغ نام خود رانمایندگان کارگر گذاشته اند، مانند نمایندگان و مسئولان وزارت کار و دیگرمسئولین ، همگی از انفجار جنبش اجتماعی آماده ، همچون آتش زیر خاکستر ، هشدار می دهند.

"کارگران تاوان سیاست غلط اقتصادی دولت را می پردازند " (کار و کارگر 26دی ) و یا "هزینه معیشتی کارگران 70 درصد افزایش یافته است " (کار وکارگر 1 بهمن) و یا براساس گزارش مرکز آمار ایران :

"میانگین نرخ بیکاری جوانان در کشور بیش از 25درصد است . " (کار و کارگر 26 دی) این آمار فارغ التحصیلان و دیگر جوانانی است که پا به سن 18 سالگی گذاشته اند. ازسوی دیگر این آمار بیکاری را براساس جنس مردتعیین می کنند. فاکتور دیگر بیکاری ، تعطیلی کارخانه ها و مراکز تولید وخدمات و یا اخراج و بیکارسازی گروهی کارگران است که در این آمار محاسب نشده است . باتوجه به اعلام مسئولان دولتی "بیش از 80 درصد کارخانه هاتعطیل شده است."جمله فوق به این معناست که از هر صدنفر شاغل در جامعه باتعطیلی 80 درصدی مراکز تولیدی و خدماتی ، یعنی 80درصد نیز از کار خود بیکار شده اند. این 20% شاغل در جامعه به نوعی باید هزینه زندگی 80%بیکار را تأمین کنند. زیرا که این زنجیره محاسبات درکلیت روابط اجتماعی به هم گره می خورد. پس هزینه زندگی که در سالهای قبل بین 3 یا 4 نفر می توانست تقسیم شود. هم اکنون بر عهده یک نفر تحمیل شده است و این از فاکتورهایی است که عمق فاجعه را نشان می دهد. بازهم اندکی به عمق آمار و ارقام با محاسبه میانگین حقوق 600 هزار تومانی برویم . البته حداقل دستمزدها جایی برای محاسبه ندارد. با احتساب آمار روزانه همشهری که افزایش حداقل 25 درصدی از کرایه خانه ها ، حداقل هزینه مسکن 400هزارتومان در کمترین سطح اجاره خانه ها محاسبه می شود. الباقی200هزارتومان می ماندو فاکتورهای موجود زیر، خوراک 5 نفر در روز که ضرب در 30 روز ماه می شود، هزینه بهداشتی ،آموزش ، حوادث، ایاب و ذهاب ، پوشاک و معضلات دیگری که گریبانگیر طبقه کارگران است . عدم امنیت شغلی ، زیر تهدید قراردادهای موقت موجب آن می گردد ، تا تمام آن بی حقوقی و ستم های مضاعف را در مشاغل خود تحمل کنیم ." قراردادهای موقت امان کارگران را بریده است" :(کار وکارگر 25 دی ) ،سوی دیگر فاجعه آن است که طبق آمار رسمی تأمین اجتماعی 80%مستمری بگیران زیر 500 هزار تومان حقوق دریافت می کنند.

سازمان تأمین اجتماعی که براساس مبارزات و مطالبات چند دهه قبل برای کارگران تأسیس شده است، اما اکنون این سازمان به نهاد و صندوق تأمین بودجه های دولت تبدیل گشته است و ازسوی دیگر توسط مدیران و افراد با نفوذ حکومتی ، نقدینگی آن به غارت و چپاول رفته است . " تحقیق و تفحص از تأمین اجتماعی پایان یافت ."( 19 دی کار و کارگر)دیوار" ما کارگران کوتاه ترین دیوار دنیاست .

- مدیرکل تأمین اجتماعی : "25 میلیارد دریافتی داریم 32 میلیارد پرداختی به این تیتر هم نگاه می کنیم

- وزیر تعاون و کار : "جزئیات پرداخت طلب بیمه ای از کارفرمایان " !!؟

(25 دی کار و کارگر)همه این آمار و ارقام و نقل قول ها، اسناد و مکتوبات ، مستندی است براوضاع فلاکت بار ما کارگران که تنها تولیدکنندگان این جامعه، زحمتکشان وتأمین کنندگان آسایش برای طبقه سرمایه دار(کارفرمایان ، مدیران،بازاریان ، تجار و بازرگانان ، نمایندگان مجلس مدیران و معاونین سازمانها و ارگانهای عریض و طویل نظام حاکم ) هستیم .

درعین حال که کار ما موجب آسایش و تأمین رفاه همه جانبه برای اقشار وطبقات مافوق ما هستند. خودمان در بدترین شرایط غیرانسانی عمرمان را به سر می آوریم .

کارگران ، همکاران بیائید باهم ، هم صدا فریاد بزنیم :

"دستمزدهای ما باید حداقل به میزان افزایش نرخ سکه های طلا و ارزهای خارجی تان افزایش یابد. افزایش بهای طلا و ارز و دیگر محصولات در سال چند بار افزایش می یابد. اما دستمزدها سالی یک بار چرا ؟ هزینه زندگی مان راکه به ارزهای خارجی می پردازیم . دستمزدهایمان نیز باید با همان نرخ ارزهای خارجی محاسبه گردد. باید کارفرمایانی که حقوق ها را با ماهها تأخیر می پردازند به عنوان مجرمین به دادگاه احضار شوند نه کارگران اعتصابی که برای دریافت حقوق معوقه خود اعتراض می کنند. جایی که سخن از سود بانکی سرمایه ها به میان می آید. مبلغ 15 درصدی نرخ سود بانکی را به 21% افزایش می دهید. یعنی افزایش 35 درصدی سود بانکی سرمایه ها . پس چرا باید افزایش دستمزد ما 9% باشد؟ چرا قیمت کالاهای تولیدی ما که سرمایه داران تصاحب می کنند، درسال چندین بار وچندین درصد افزایش می یابد و دستمزد ما سالی یک بار و تنها 9% سال گذشته محاسبه میشود؟ نرخ افزایش سوخت را از 600 درصد تا 900 درصد افزایش می دهند. نرخ دستمزد ما 9% ، چرا؟ و از همه بدتر آنکه با تن لرزه کار می کنیم که نکند سر ماه بگویند "برودیگر احتیاجی به تو نداریم ."و یا اینکه تمام نگرانی آن باشد که آیا حقوق مان را سر ماه می دهند؟ حقوق های عقب افتاده را پس کی پرداخت می کنند؟از همه بدتر آنکه جمع کلاهبرداران و چپاول گران و اختلاس کنندگان سالی یک بار گرد هم می آیند که برای ما دستمزد به دلخواه خودشان تعیین کنند. اما وقتی حقوق هایمان ماهها به عقب می افتد و یا گروه گروه ما کارگران را ازکار بیکار می کنند، هیچ کجا، هیچ یک از شرکت کنندگان در جمع " تعیین حداقل دستمزد" پیدایشان نمی شود. آنگاه تنها نیروی پلیس و انواع نیروی نظامی وانتظامی به ما یورش می آورند.

بیائید با هم بگوئیم چرا؟ وقتی حرف از کارگر به میان می آید سخن از خط فقر و خط بقاء گفته و شنیده می شود. ما کارگران ، تولید کنندگان ثروت های اجتماعی هستیم . پدید آورنده آسایش برای شماها ، جایی که کمترین بهره ای از دنیای خلق شده مان نصیب مان نمی شود. چرا؟ بیائید یک صدا سرکارهایمان ، در جمع های عمومی مان در سرویس ها و ناهارخوری ها، کنار خط تولید و هر جایی که جمع هستیم فریاد بزنیم . " ماانسانیم و شایسته زندگی انسانی هستیم". دستمزدهای مان باید تأمین کننده زندگی با رفاه و آسایش باشد . دستمزدهای ما باید به میزان دریافتی های مدیران و نمایندگان و وزیران باشد. ما حق داریم ، زحمتکشان و خالقان جامعه کنونی هستیم . خط فقر به ما مربوط نیست . خط بقاء را با ما کاری نیست . خط تأمین رفاه اجتماعی باید مبنا باشد.

اخیرا" خبر دار شدیم که بینا داراب زند که در دروه های 11، 12 و 13 مجامع عمومی کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری عضو شده است،همچنین در دوره های 12 و 13 از اعضای شورای نمایندگان این کمیته بود. همینطور در کمپین حمایتی از کارگران اخراجی استرالیا ایشان یکی از سخنگویان کمپین فوق بوده است. اکنون از طرف پلیس ترکیه در خطر اخراج قرار دارد.

ما ضمن محکوم کردن اخراج پناهجویان و به خطر انداختن جان انها ، از کارگران و نهاد های کارگری و بشر دوستانه ، می خواهیم از بینا داراب زند حمایت کرده و از اخراج او جلو گیری نمایند.و به حمایت های خود تا انتقال ایشان به محل امن ادامه بدهند.

همچنین انتظار داریم از کارگران زندانی از جمله شاهرخ زمانی ، محمد جراحی ، ابراهیم مددی ، رضا شهابی ، بهنام ابراهیم زاده ، صدیق کریمی ، شیث امانی ، علی نجاتی و دها کارگر دیگر که هم اکنون در زندان به سر می برند بی دریغ و بطور مستمر حمایت نمایند تا این عزیزان بتوانند آزادی خود را بدسعت آورده به بستر مبارزه با سرمایه داری و کانون گرم خانواده بر گردند.

کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد.

ترفند "مزد منعطف" حربه ای برای تفرقه در صفوف کارگران

یکی از محورهای اصلی اصلاح قانون کار که جدیدا"از سوی وزارت تعاون،کا رو رفاه اجتماعی پیشنهاد شده است منعطف سازی دستمزدهاست . همانگونه که سیاست قطع یارانه ها را "هدفمند کردن یارانه ها " نام نهادند . این بار نیز سیاست عدول از حداقل دستمزدها را "منعطف سازی دستمزدها " یا " مزد منعطف" نامیده اند . شورایعالی کار در ابتدای هر سال حداقل دستمزدها را برای آن سال تعیین می نماید که از خط فقر اعلام شده توسط بانک مرکزی چنان پایین تر است که اعتراض کارگران و تشکل های کارگری را همواره برانگیخته است ، اما به هر حال کارفرمایان را ملزم می سازد که در ازاء روزانه 8 ساعت کار این مبلغ حداقل را به کارگران بپردازند . حال دولت می خواهد این امکان را برای سرمایه داران فراهم سازد که هیچ تعهدی برای پرداخت حداقل دستمزد هم نداشته باشند و تعیین دستمزد را به توافق بین کارفرمایان و کارگران موکول نماید . البته این سیاست عدول از تعیین حداقل دستمزد را منعطف سازی دستمزده نامیده است و تعیین دستمزد را با دسیسه ای به نام " تعیین دستمزد بر اساس صلاحیت کار " به توافق بین کارگر و کارفرما یا در واقع به شرایط عرضه و تقاضای بازار کار محول می کند. آیا کارگر و سرمایه دار بر سر تعیین دستمزد می توانند به توافق برسند ؟ هرگز ،چون هر طرف از موقعیت طبقاتی خاصی برخوردار هستند . سرمایه دار مالک وسایل تولید اعم ازکارخانه،ماشین آلات و مواد مورد نیاز برای تولید است و برای راه اندازی روند تولید فقط به نیروی کار که در فرایند تولید نقش اساسی دارد نیازمند است . اما صاحب نیروی کار یعنی کارگر برای انجام معامله با صاحب وسایل تولید یعنی سرمایه دار در شرایط مساوی قرار ندارد . کارگر اگر موفق نشود نیروی کار خود را بفروشد زندگی خود و خانواده اش تباه می شود ،خانواده متلاشی و فرزندانش پیش از موعد باید روانه بازار کار گردند ،او برده دستمزدش است .

اما سرمایه دار از دسترنج کار کارگران دارای چنان موقعیت اجتماعی شده است که می تواند تعداد زیادی از کارگران را اخراج کند و به راحتی سرمایه خود را به حوزه سود آورتری منتقل نماید ، اما کارگری که آه در بساط ندارد و اندک اندوخته اش را به عنوان "پول پیش" به صاحب خانه ودیعه داده است ،تحمل یک ماه بیکاری را ندارد. لذا هنگامی که با سرمایه دار یا عوامل او بر سر میزان دستمزد چانه می زند موقعیت فرودست خود را درمی یابد ،پی می برد که اگر به شرایط سرمایه دار تن در ندهد کرایه منزل را در پایان ماه نمی تواند بپردازد و هزینه سرسام آور تحصیل فرزندانش را نمی تواند تأمین کند که در آن صورت آینده خوفناک کودکان کار و خیابان در انتظار فرزندانش است. هراس از تأمین هزینه سرسام آور درمان خود و خانواده نیز دیگر جای خودش را دارد . مجموعه این عوامل کارگر را وامی دارد برای فرار از بیکاری به شرایط خفت بار سرمایه دار تن دردهد . اجرای این طرح یا سناریوی منعطف سازی دستمزدها ،شرایط را برای تفرقه بیشتر کارگران فراهم می کند. بدین صورت دولت با ارائه طرح" مزد منعطف " به حمایت از طبقه سرمایه دار برخاسته و عملا" از اجرای " پیمانهای دستجمعی "شانه خالی می کند . این در حالی است که پیمانهای دستجمعی دستاورد سالها مبارزه کارگران بوده است.

دستمزد چیست ومیزان آن در نظام سرمایه داری چگونه تعیین می گردد

در فرایند تولید، سرمایه دار صاحب وسایل تولید ،مواد خام،سایر ملزومات تولید و مقادیر دیگری سرمایه برای خرید نیروی کار است .از سوی دیگر کارگر به عنوان عامل محرک تولید فقط داری نیروی کار است و باید سرمایه دار مورد نظر را بیابد تا نیروی کار خود را بفروشد و در ازء آن دستمزد دریافت کند.

نیروی کار در جامعه سرمایه داری کالا است و همانند سایر کالاها قیمت آن براساس هزینه تولید تعیین می گردد . کارگر برای آنکه بتواند نیروی کار خود را برای فعالیت تولیدی ترمیم کند ،باید غذای موردنیاز، پوشاک،مسکن،...برای خود تهیه نماید. همچنین نیروی کار برخلاف سایر عوامل بی جان تولید از قبیل مواد اولیه، ماشین آلات ، عاملی زنده است .از این رو برای ترمیم و بازسازی جسمی و تأمین خورد و خوراک ،کارگر می باید علاوه بر شرایط فیزیکی از شرایط روحی و روانی مناسبی نیز برخوردار باشد . یعنی باید ورزش کند سینما و تئاتر برود ،موسیقی گوش کند ،مسافرت برود و...همچنین برای ارتقاء کیفی کار خود و روزآمد نمودن دانشش، لازم است آموزش ببیند،مطالعه کند ،کتاب بخواند ،از اینترنت استفاده کند ، در سمینارها شرکت کندو ... تا بتواند بطور مستمر 30 سال کار کند . در غیر این صورت به زودی مستهلک شده و قابلیتهای کاری خود را از دست می دهد . بنابراین میزان دستمزد که برابر است با هزینه تولید و باز تولید آن متناسب با افزایش هزینه مایحتاج زندگی ، ترقی می کند اگر شاخص بهای گاز ،برق ،بنزین ،مسکن ، نان ، گوشت و وسایل نقلیه عمومی چند برابر شده است میزان دستمزد کارگران نیز باید به همان میزان افزایش یابد . در غیر این صورت کارگر به علت ناتوانی هنگام کار کردن دچار سانحه و ضایعات جسمی می گردد یا پس از مدتی دچار فرسودگی گشته و خانه نشین می گردد . کارگران باید با همبستگی در برابر این موج یورش به سطح معیشت خود بایستند و قانون کاری را که به تصویب شورای عمومی کارگران برسد ،خواستار شوند .

امروز 1/10/1390 ساعت 15:30 رضا شهابی که اکنون در بیمارستان امام خمینی بخش جراحی مغز و اعصاب بستری است در حضور خانواده و جمعی از دوستان و فعالین کارگری با اصرار آن ها به جهت نشان دادن حسن نیت به اعتصاب خود پایان داد. سپس توسط خانواده اش خبر پایان داده شدن اعتصاب رضا به دادسرای مربوطه اطلاع داده شده و از مسئولین دادسرا و دادگاه مربوطه خواسته شد، آنها نیز حسن نیت خود را نشان دهند . امیدواریم به زودی خبر بهبودی و آزادی رضا و پایان اعتصاب غذای بهنام ابراهیم زاده را نیز که به جهت حمایت از رضا شهابی شروع کرده است را بشنویم .

رضا شهابی بیش از 19 ماه است بلاتکلیف در زندان به سر می برد در حالی که هیچ جرمی مرتکب نشده است . او برای مطالبات خود و دیگر کارگران تلاش کرده و به عنوان یکی از اعضاء هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد سالهاست که تحت فشار و آزار و اذیت و تحمل محاکمات و زندان به سر می برد و 19 ماه زندانی بودن باعث شده است به بیماریهای مختلفی دچار شود و لج بازی بازجوها و دادگاه ها در مقابل حق طلبی و استقامت این کارگر مبارز باعث گردید از اعزام به بیمارستان و مداوای او جلوگیری شود تا اینکه رضا برای بدست آوردن حق بی چون و چرای خود دست به اعتصاب غذا زد .

ما ضمن دفاع و حمایت از مبارزات و استقامت قهرمانانه رضا شهابی و همچنین بهنام ابراهیم زاده خواهان حفظ سلامتی و آزادی آنها و تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی هستیم و از تمامی کارگران و تشکل های کارگری و مردم آزادیخواه می خواهیم جهت آزادی و سلامتی این کارگر مبارز هر گونه که می توانند تلاش نمایند.

در همین حال از خانواده و دوستان رضا شهابی و فعالین کارگری که برای نجات جان رضا تلاش کردند تشکر و قدردانی می نماییم و هم چنان از کمیته دفاع از رضا شهابی اعلام حمایت می کنیم .

ما خواهان آزادی بی قید و شرط رضا شهابی و تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی هستیم .

از رسول عالی ژاد عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری دفاع کنیم

پلیس و دستگاه قضائی به صورت سازمان یافته و سیستماتیک فعالین کارگری، دانشجویی و دیگر جنبش های اجتماعی را به طور منظم تحت پیگرد، دستگیری، محاکمه و زندان قرار می دهد و یا با وثیقه های بسیار سنگین میان زمین و آسمان بلاتکلیف می گذارد و یا به صورت کاملا غیرقانونی ماه ها در بازداشت موقت و در شرایط بسیار رنج آور و بیماری نگاه می دارد.

در عملی شدن عبارت "بازداشت موقت" روی کلمه موقت دقت کنید!!! معنای خود را از دست داده است چرا که موقت تبدیل به 19 ماه که هنوز ادامه دارد شده است.این بارزترین عمل غیرقانونی است که در پوشش قانون انجام می شود.

همچنین بسیاری از فعالین جنبش های اجتماعی به خصوص جنبش کارگری برای نجات از دستگیری، محاکمه و زندانی شدن،بی هیچ تقصیر و گناهی و برای نجات جان و زندگی خود مجبور به فرار از وطن می شوند.در این میان اعضای کمیته ی پیگیری ایجاد تشکل های کارگری تحت بیشترین فشارها و بالاترین احکام صادره قرار گرفته اند، از جمله پنج سال حکم زندان برای بهنام ابراهیم زاده، یازده سال زندان برای شاهرخ زمانی،پنج سال زندان برای محمد جراحی، آزادی موقت آیت نیافر،سخنگوی کمیته ی پیگیری، با صد میلیون وثیقه و ...

و اکنون رسول عالی نژاد یکی دیگر از اعضای کمیته ی پیگیری ایجاد تشکل های کارگری به علت اینکه در معرض دستگیری، محاکمه و زندان قرار داشت مجبور به خروج از وطن شده است.

ما، اعضای کمیته ی پیگیری ایجاد تشکل های کارگری با توجه به موارد بالا و ده ها مورد بیان نشده از تمامی تشکل های کارگری و آزادی خواه، نهادهای حقوق بشر و نهادهای کارگری جهانی و داخلی می خواهیم برای احقاق حقوق و امنیت جانی فعالین جنبش کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی و رسول عالی نژاد که هم اکنون در خطر به سر می برد حمایت کنند.

همچنین خواهان آزادی بی قید و شرط زندانیان و عدم تعقیب و پیگرد فعالین هستیم.

كارگران ايران و جهان " كارگران زنداني " هم اكنون به ياري شما نياز دارند

كارگران زنداني در شهر تبريز پس از ماه ها دومين جلسه دادگاه شان تشكيل شد

تعدادي از اعضا و فعالين كميته پيگيري كه در چند ماه اخير دستگير و زنداني شدند از قبيل شاهرخ زماني و محمد جراحي و ديگر فعالين كارگري كه تعدادشان به 5 نفر مي رسيد

در روز پنجشنبه 27/5/90 دادگاه مشتركي براي انها تشكيل گرديد. جرم و اتهام انها فعاليت بر عليه نظام سرمايداري است. كه اين اتهام براي كليه زندانيان سياسي بهشمار مي رود.

در جامعه اي كه چنين حقوق كارگران به زير خط فقر كاهش داده مي شود. ايا جايي براي سكوت مي ماند. ايا سكوت خودش جرمي بزرگ به شمار نمي رود ؟ ما كميته پي گيري از كارگران و ديگر زحمتكشان و مردم ازاديخواه مي خواهيم كه براي ازادي اين كارگران و ديگر كارگران و همه زندانيان سياسي تلاش كنند.

. كميته پيگيري ايجاد تشكلهاي كارگري 28مرداد سال 90

بدین وسیله ضمن سپاس و قدر دانی از تمامی تشکل ها و فعالین که برای حمایت از شاهرخ زمانی و دوستانش تلاش کردند . اعلام می داریم ساسان واهبی وش یکی از زندانیان دستگیر شده در تبریز شنبه 29/5/1390 پس از 73 روز زندانی بودن به قید وثیقه آزاد شد.

ما ضمن ابراز خوشحالی از آزادی او خواهان آزادی بی قید و شرط تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی هستیم.

همچنین از تمامی کارگران تشکل ها ، احزاب ،سازمانها و مردم آزادیخواه که با حمایت از پاکترین فرزندان خود هیچ گاه آنها را فراموش نکردند می خواهیم با گسترش اعتراضات و حمایت ها، ازادی آنها را ممکن نمایند، تا خانواده ها بتوانند عزیزان خود را در آغوش بگیرند.

تجمع در مقابل سفارت خانه های جمهوری اسلامی می تواند یکی از راه های مهم اعتراض وفشار بر جمهوری اسلامی باشد.

پیش بسوی اعتراضات گسترده و متحدانه با شعار :

کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد.

جمهوری اسلامی از ترس رشد و اوج گیری جنبش کارگری و رشد آگاهی تشکل یابی انها در اقصا نقاط ایران بخصوص در آذربایجان و هدایت جنبش های مختلف اجتماعی به قبول الگوی مبارزاتی کارگری بدست و پا افتاده است.و تلاش می کند طبق سنت 32 ساله خود برای فعالین کارگری پرونده سازی کرده و انها را با اتهامات واهی و دروغین به محاکمه بکشاند. تا باعث ترس دیگر نیروها و فعالین شود.

بدنبال چنین سیاست ضد کارگری است که شاهرخ زمانی و دوستانش را دستگیر کرده و پس از 71 روز بازجویی ، اذیت و شکنجه به دستور شعبه چهار " دادگاه انقلاب"تبریز در 27/5/1390 به شعبه یک "دادگاه انقلاب" برده وبا اتهامات کاملا" دروغین آنها را محاکمه می کنند.

ما ضمن اینکه تمامی اتهامات وارده را دروغ دانسته و محاکمه کارگران را بخصوص شاهرخ زمانی، محمد جراحی، بیوک سیدلر، نیما پوریعقوب و ساسان واهبی وش را به شدت محکوم می کنیم، خواستار آزادی فوری، بی قید و شرط آنها و تمامی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی هستیم.

همچنین از تمامی کارگران ، مردم آزادی خواه ، تشکل های کارگری ، احزاب و سازمانها می خواهیم بی وقفه و بدون معطلی به چنین اتهامات و محاکمه ها به شدت و متحدانه اعتراض کنند ، با حمایت از این زندانیان و عقب راندن دستگاه قضایی و پلیسی جمهوری اسلامی سرمایه داری راه را برای دستگیری و محاکمه دیگر فعالین ببندیم.

جمهوری اسلامی تلاش می کند با چنین اتهامات دروغین و محاکمه کارگران مسیر رشد جنبش کارگری و امکان تشکل یابی و همچنین امکان متحد شدن نیروهای آگاه را از طبقه کارگر سلب کند. اگر دیر به جنبیم یک بار دیگر اعتقاد به تشکل یابی در میان کارگران به یاس و ناامیدی تبدیل خواهد شد .

برای بدست اوردن یک مطالبه ویژه زمان ویژه وجود دارد و امروز زمان ویژه برای حمایت از تشکل یابی کارگران است هر مدعی باید انچه دارد بکار برد، که اگر زمانش سپری شود داشته اش بی ارزش خواهد شد. امروز، روز زور ازمایی با نهاد های سرکوب دولت سرمایه داری جمهوری اسلامی است . اگر امروز متحدانه دست به کار نشویم فردا همگی تک به تک افسوس خواهیم خورد همانگونه که 32 سال است مکررا" تجربه می کنیم.

امروز هر کسی (تشکلی) به طریقی و با بهانه ای می تواند از رسالت تاریخی خود شانه خالی کند اما در نهایت باید جوابگو باشد.

عمل کرد ما درتاریخ ثبت خواهد شد. باید پاسخگو باشیم!

عدم اعتراض و حمایت متحدانه از کارگران زندانی، به جمهوری اسلامی فرصت بیشتری برای پرونده سازی و محاکمه هر فعالی را خواهد داد.

ما بار دیگر از همه ای کارگران ، تشکلها ، احزاب و سازمانها و اشخاص می خواهیم هرچه متحدانه و گسترده تر به محاکمه نامبردگان اعتراض کنند به یاد داشته باشیم که با سکوت ما جمهوری اسلامی برای دستگیری و محاکمه فعالین با شدت بیشتری عمل خواهد کرد.

پیش بسوی اعتراضات گسترده و متحدانه با شعار :

کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد.

به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، "علی نجاتی" از سوی شعبه 13 دادگاه تجدید نظر رژیم در اهواز به یکسال حبس تعزیری محکوم شد.

علی نجاتی کارگر و از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه پیش از این بابت همین اتهام به مدت 6 ماه در زندان "فجر" شهر دزفول محبوس بود. او در زمان حبس در زندان، بابت همان اتهام برای وی احضاریه جهت حضور در دادگاه صادر گردید. در دادگاه اولیه به دلیل تکراری بودن اتهام، علی نجاتی تبرئه شد اما با اعتراض دادستان رژیم، پرونده به شعبه 13 تجدیدنظر دادگستری استان خوزستان در اهواز ارسال شد و بدین ترتیب وی به تحمل یکسال حبس محکوم گردید. گفتنی است علی نجاتی حدود سه سال است که با وجود داشتن 25 سال سابقه شغلی از کار اخراج شده و در شرایط نامناسب اقتصادی به سر می برد، اکنون به دلیل بیماری قلبی و گرفتگی عروق، متحمل شرایط وخیم جسمی می باشد. وی پیرو عمل جراحی چند ماه پیش، هم اکنون در حال انجام مداوای پزشکی است

کارگران نساجی مازندران قایم شهر برای چندمین بار دست به اعتراض خیابانی زدند. کارگران این شرکت

که 17 ماه حقوق ومزایا طلبکار هستند. .برای چندمین با به خیابان ریختند.و جهت مطالبات خود به راهپیمایی

پرداختند. انها در این اعتراض جمعی خواهان پرداخت تمامی حقوق عقب افتاده خود شدند و خواهان مواد اولیه برای کا و خواهان راه اندازی کارخانه شدند

که با محاصره پلیس و مسولین شهر با قول حل مشکل سعی کردند کارگران را به کارخانه باز گردانند.

در شرايطي كه كارگران در وضعيت بسيار اسفناكوغير انساني به سر ميبرند . هر روز شاهد گسترش خط فقر مطلق بر زندگي مردم به ويژه

كارگران هستيم. علاوه بر اين فشار اقتصادي ايجاد فضاي پليسي بر كارخانه ها و مراكز توليدي اتحاد كارگران امر حياتي مان به شمار ميرود

بخصوص تشكل كارگري كه قرار است ساماندهي مطالبات كارگاران را به عهده داشته باشد.

تصميم اخير سنديكاي نيشكر هفت تپه مبني بر تصميم جمعي در ان سنديكا علاوه بر اينكه راه هرگونه شايبه را در باره ان تشكل بست تجربه عملي را نيز براي رهبري شورايي به روي خود باز گذاشت.

ما اين تغيير وتحول را در جهت دستيابي به كسب موفقيت طبقاتي ميدانيم و ان را براي سنديكاي نيشكر هفت تپه گامي بلند در عرصه مبارزاتشان ميدانيم

كارگر زنداني بهنام ابراهيم زاده و ديگر زندانيان كارگر

بهنام ابراهيم زاده كارگر و عضو كميته پيگيري و فعال حقوق كودك كه بيش از يك سال است كه در زندان به سر مي برد.طي جلسات دادگاه در سال 89

به 20سال زندان و 10 سال محروم از كليه فعاليتها اجتماعي محكوم شده بود با اعتراض به چنين حكم بي سابقه اي و تلاش قابل تحصين وكيلش خانم منيژه محمدي

حكم وي به 5 سال زندان كاهش يافت . ما ضمن قدر داني از تلاش وكيل وي منيژه محمدي خواهان ازادي بهنام ابراهيم زاده هستيم. وي تنها به اتهام واهي وپوچ

كه مصاديق ان در دادگاه ارايه نشده متهم است.

كارگر زنداني بهنام ابراهيم زاده و ديگر زندانيان كارگرو فعالان جنبشهاي اجتماعي ازاد بايد گردند.

شاهرخ زماني كه در خرداد ماه سال جاري دستگير وزنداني شده است.در وضعيت جسماني بسيار بدي به سر ميبرد.

چنانكه در گفتگویی تلفنی با خانواده اش توانايي حرف زدن را نداشته است.

شاهرخ زماني عضو كميته پيگيري و كارگر نقاش جرمش تنها فعاليت براي تامين رفاه زندگي كارگران بوده است

اينك ما تمامي كارگران و تشكل هاي كارگري بايد تلاش وسيعي را به كار بگيريم كه ضمن قطع فشارهاي روحي و جسمي به او بلكه خواهان ازادي فوري ايشان شويم.

شاهرخ زماني كارگر نقاش ازاد بايد گردد زنداني سياسي ازاد بايد گردد.

سيد كارگر راه اهن تبريز مدتي پيش دستگير و روانه زندان شداو كارگر است..وتنها اتهامي كه به وي مي توانند بزنندفعاليت كارگري و اگاهگري ميان همكارانش

وديگر كارگران است.البته در نظام سرمايداري و ان هم در ايران اين جرم بسيار بزرگي از نظر كارفرمايانو حاميانشان دولت به شمار ميرود.

در شرايطي كه بر كسي پوشيده نيست زندگي جهنمي كه به كارگران تحميل كردند كافي نيست.بلكه فشار پليسي بر زندگي كارگران سايه انداخته است.

طي روزهاي گذشته سيد تنها كارگر زنداني نيست .شاهرخ زمانيكارگر نقاش و محمد جراحي كارگر اخراجي عسلويه از جمله كارگران زنداني هستند.

محاكمه فعالان كارگري در سراسر ايران بويژه در كردستان اعضاي كميته هماهنگيوهمچنين محاكمه مجدد علي نجاتي عضو هييت مديره نيشكر هفت تپه و محاكمهو تعقيب ديگر فعالان جنبشهاي اجتماعي از جمله زنانو دانشجويان نيز بيش از هر زماني شدت يافته است.

علاوه بر اين تعقيبو دستگيري و محاكمه وضع اسفناك زندانها كه بر محوريت شكنجه قرار دارد .

ما ضمن محكوم كردن تعقيب و محاكمه و زنداني كردن مردم ازاديخواه و برابري طلب خواهان ازادي بدون قيدو شرط تمامي زندانيان كارگري و سياسي هستيم.